KRIZA HEGEMONIJE, STUDENTSKI POKRET I PROCES POLITIČKE SUBJEKTIVACIJE

Apstrakt

U radu se analizira studentski pokret u Srbiji kao simptom krize hege­monije vlasti i kao proces političke subjektivacije. Polazeći od teze da se politički život u savremenoj Srbiji ne može adekvatno razumeti kroz pojmove apatije, slabosti opozicije ili autoritarizma vlasti, rad uvodi pojam političke impotencije kao specifičnog oblika hegemonije. Po­kazuje se da se takvo stanje reprodukuje kroz klijentelizam, depoliti­zaciju društvenih sukoba, emigraciju, fragmentaciju društvene struk­ture i specifičnu ulogu države na periferiji kapitalizma. Studentski pokret se tumači kao trenutak u kojem se politička impotencija dovo­di u pitanje, a atomizovani društveni akteri počinju da delaju kao ko­lektivni politički subjekt. Posebna pažnja posvećena je odnosu izme­đu političke subjektivacije, formiranja opšte volje i demokratije, kao i granicama tog procesa, naročito problemu organizacije, reprezenta­cije i institucionalizacije. Osnovni argument koji se iznosi u radu jeste da demokratija nastaje u istorijskim trenucima u kojima se politička subjektivacija i formiranje zajedničkog interesa ukrštaju, ali da trajna politička transformacija zavisi od sposobnosti pokreta da izgradi sta­bilne organizacione forme.