O PROBLEMATICI POLITIČKE ARTIKULACIJE DRUŠTVENIH POKRETA I PARTIJA U KONTEKSTU SAVREMENOG STUDENTSKOG POKRETA U SRBIJI

Apstrakt

Tekst pokušava da kontradikcije i dileme sa kojima se danas suočava studentski pokret u Srbiji smesti unutar svetskosistemskih procesa dužeg trajanja. Zbog toga polazimo od debata na levici koje su pokre­nute krajem sedamdesetih i početkom osamdesetih godina prošlog veka, koncentrisanim na krizu saradnje između društvenih pokreta i levih političkih partija, kao i na promene u režimu akumulacije kapita­la na svetskom nivou, koje su uzrokovale transformaciju kejnzijanske države blagostanja u autoritarnu neoliberalnu državu. Novi oblik ka­pitalističke države karakterišu sužavanje nadležnosti parlamenta, promenjena funkcija političkih partija i depolitizacija društvenih od­nosa pod diktatom tehnokratskih ideologija neoliberalizma, paralel­no sa njihovom juridizacijom i kulturizacijom. U nastavku teksta po­svećuje se pažnja specifičnostima koje nova forma i funkcija kapitalističke države dobija na periferiji kapitalističkog svetskog si­stema. Na primeru postsocijalističke Srbije tekst pokušava da poka­že promene vladajućih ideoloških paradigmi kao oblike adaptacije zavisne države na kretanja akumulacije kapitala na svetskom nivou. U zaključku se vraćamo na studentski pokret u Srbiji i ukazujemo na nužnost izgradnje autonomne ideologije pokreta i adresiranja pitanja zavisnog razvoja na periferiji bez kojih su nemoguće temeljne dru­štvene promene. Inspirisani teorijom Nikosa Pulancasa, predlažemo strategiju političke artikulacije procesa zasnovanih na direktnoj de­mokratiji u društvenoj bazi sa onim predstavničke demokratije unutar države u cilju demokratske transformacije i prevazilaženja forme i funkcije kapitalističke države.